Aardbei (Fragaria vesca) is - dat kan u ook zien aan de groeiwijze - familie van de roos (Rosaceae). De verspreiding van het plantje is uitermate succesvol verlopen: zowel in het noordelijke als zuidelijke halfrond zijn er tot op vandaag diverse inheemse soorten aanwezig. En daar is de grote voortplantingscapaciteit niet vreemd aan. Behalve met onstuimige uitlopers vermenigvuldigt het plantje zich ook via zaadjes. Die zaadjes zitten niet verscholen in de vrucht, maar bevinden zich aan de buitenkant, in de pel. Tweehonderd per aardbei. Gemiddeld (voor de controlefreaks onder u). Dat varieert ook van soort tot soort. Zoals de smaak eveneens varieert. Want tussen de smaak van bosaardbeitjes en die van commerciëel gekweekte jumbo-aardbeien ligt een wereld van verschil. Commerciële soorten zijn het product van decennia- of liever eeuwenlange cultivatie. Hier in Europa, maar ook elders. De veredeling kwam in 1714 in een stroomversnelling terecht toen een Franse botanicus Noord- en Zuidamerikaanse rassen met elkaar kruiste. Uit het huwelijk van F. virginia met F. chiloensis kwamen superieure rassen voort. Al is dat laatste een subjectief gegeven. Voor een zeer uitvoerige en gedocumenteerde geschiedenis van de aardbeienteelt verwijzen we naar http://www.nal.usda.gov/pgdic (voor de studiejunks onder u). In deze context is het gepaster nog even te melden dat aardbei rijk is aan vitamine C en ijzer. Zoals alle bessen bevat aardbei krachtige anti-oxidanten. Des te jammer dat sommige consumenten allergisch reageren op de fijne haartjes van de pel. Recepten
|
||||
|
©2006 De Wassende Maan | tel 09-386.82.14
| fax 09-380.21.70 |
| www.dewassendemaan.be
|