Fruitwijzer

Braambes (Rubus fructicosus) behoort tot de familie der roosachtigen (Rosacea). De naam fungeert tegelijkertijd als waarschuwing: 'bramen' zijn stekelige voorwerpen waar je best voorzichtig mee omspringt. Zo kan een idyllische boswandeling in Wimbledon-short uitdraaien op een bloederige kruisweg. Als je daar niet bewust voor kiest, is zoiets uiterst onaangenaam. En door te vloeken zal de situatie er niet op verbeteren. Integendeel, je concentreert je beter op wat nog komen moet. In het najaar mag je wel een spreekwoordelijk doekje in ontvangst nemen: braambessen zijn in oktober klaar voor consumptie. De ironie wil dat deze vruchten geneeskrachtige eigenschappen hebben. In de oude Griekse beschaving maakte men gebruik van braambessen om - jawel - wonden te helen. Ze werden echter in de eerste plaats gebruikt voor de behandeling van jicht, keelpijn en diarree (vanwege het constiperend effect van tannine of looizuur).

De braamstruik is evolutionair gezien een winner van formaat. Weinige plantensoorten weten zich zo snel te verspreiden en op de onmogelijkste plaatsen te handhaven. Sommige variëteiten zijn ronduit agressief en vormen een bedreiging voor de plaatselijke flora (vooral de 'Himalaya'-variëteit is een gevreesde exoot). De Europese variant is dat veel minder en groeit bij voorkeur in natte gebieden. Zoals ook Rubus occidentalis of de Noord-Amerikaanse 'blackberry'.

Van alle bessen zijn braambessen het vezelrijkst. Een kopje (150 gram) braambessen levert 22% van de ADH (Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid) voedingsvezels. Meteen heb je ook 50% van de ADH vitamine C binnengespeeld. Om het gezondheidsplaatje te vervolledigen: er zijn nog enkele 'phytochemische' elementen aanwezig die de vorming van kankercellen tegengaan. Denk eraan tijdens de volgende boswandeling…

Recepten

• Bramblewoord Blackberry Pie