Groentewijzer
> boontjes
Sperziebonen
(Phaseolus vulgaris) zijn de vruchten van een vlinderbloemige plant.
Een typisch kenmerk van de vlinderbloemigen is dat er zich aan de wortel
kleine, ronde knolletjes vormen, dankzij symbiose tussen plant en stikstofbacteriën.
Stikstofbacteriën bezitten het unieke vermogen om stikstof uit de
lucht om te zetten in stikstofvormen die de plant als voedsel kan opnemen.
Een deel van de stikstof blijft echter in de bodem achter, waardoor de
teelt van bonen in feite bevorderlijk is voor de bodemvruchtbaarheid.
Om in het voorjaar in pole position te kunnen starten gebruiken veel boeren daarom klaver, een andere vlinderbloemige, als groenbemester. Bij het startschot van elk nieuw seizoen trekken ze er met gierende tractorbanden op uit om de groenbemester 'in te frezen', een propagandistische omschrijving van wat in feite op massavernietiging neerkomt. Na enkele weken is er van de stoffelijke resten trouwens geen spoor meer, behalve dan het verhoogde stikstofgehalte. Maar goed, we hadden het eigenlijk over prinsessenboontjes…
Ondanks de geringe calorische waarde zijn sperziebonen rijk aan aminozuren, pro-vitamine A, vitamine C en vele vitamines uit de groep B. Daarnaast bevatten ze ook veel anorganische zouten en magnesium. Bewaar ze liever niet in de koelkast, omdat ze dan snel slijmerig worden. Op een koele, droge plaats zijn ze ongeveer 3 dagen houdbaar, idealiter verpakt in een papieren zak. Verwijder de topjes van de bonen. Was de bonen in koud water en breek ze alleen als ze onhandig lang zijn. Ze behouden ongebroken beter hun smaak. Kruiden doe je met bonenkruid (enkele takjes vers bonenkruid zijn deze week inbegrepen), peterselie, dille of basilicum. Tip: om de kooktijd te beperken en de voeding- en smaakstoffen zo veel mogelijk te behouden kan je boontjes enkele minuten laten 'schrikken' in een pot kokend water en vervolgens laten uitlekken.
Recepten
terug ... |
print ... |
 mail
... |
home ... |