Prei mag dan wel niet zo penetrant ruiken en smaken als knoflook, ze stamt wel af van dezelfde familie. Aan de kusten van Noord-Afrika, Zuid-Europa en de Kaukasus vind je tot op vandaag nog wilde prei. Eeuwenlange cultivatie door Egyptenaren, Grieken en Romeinen zorgde ervoor dat de groente in uiteenlopende omstandigheden kan gedijen. In een onophoudelijke wedijver om in de gunst van de consument te geraken, sloven telers zich uit om hun prei zoveel mogelijk aan te aarden. Op die manier trachten ze het malse witte stuk te verlengen. Terwijl het (donker)groene gedeelte net zo goed voor consumptie geschikt is, verkiezen velen namelijk het onderste gedeelte. Preiplanten hebben een schaamteloze voorkeur voor vochthoudende, humusrijke grond met een goede structuur. Ze zijn met andere woorden veeleisend. Hier op De Wassende Maan moeten ze het helaas stellen met lichte zandgrond, wat verklaart waarom onze prei een beetje freel blijft. Recepten
|
||||
|
©2006 De Wassende Maan | tel 09-386.82.14
| fax 09-380.21.70 |
| www.dewassendemaan.be
|