Groentewijzer

Tuinboon (Vicia faba) kweekt men voor de bonen, maar je kunt de peulen verwerken in soep of er bouillon van trekken. De tuinboon is een zeer oud cultuurgewas. Bij de Romeinen stonden peulvruchten in hoog aanzien. Zozeer zelfs, dat vooraanstaande lieden zich de familienaam Fabius (> tuinboon) of Cicero (> kikkererwt) toeeigenden (vergelijk met Jaap Mossel bij onze Noorderburen).

Reactie van een abonnee:

In verband met erwten meen ik mij te herinneren uit mijn Latijnse tijd dat "Cicero" een knar van een erwt op zijn neus had of irgendwo, en dat hij daarom de bijnaam kreeg van "erwt". De Romeinen waren naar verluidt nogal scheutig met het geven van bijnamen (lees spotnamen) aan mensen die ergens een "gebrek" vertoonden. O.a mensen die een bult hadden, mensen die stotterden... moesten het ontgelden van de heersende "tijdsgeest", wat trouwens nu nog wel het geval is. Cicero nam die naam maar voor lief omdat hij zo bekendheid had verworven en nog meer verwierf. Reklamejongens van vandaag zouden net hetzelfde doen. Wie zei nog dat alles werd bedacht door die rakkers uit de Oudheid?

Vicia faba is tegenwoordig in de akkerbouw ook gekend onder de naam veldboon. Veldbonen dienen als eiwitrijk voeder voor o.a. paarden en duiven. Sommige abonnees grijpen dergelijke informatie aan om hun weerzin voor tuinbonen te rechtvaardigen. Niet gemakkelijk dus om die dingen aan de man kan brengen. Maar we blijven proberen, toch minstens één keer per jaar.

Tuinbonen zijn rijk aan vitamine B en C en bevatten veel fosfor. Ze smaken lichtjes bitter door het looizuur, maar als je ze jong plukt en verorbert, dan is daar eigenlijk weinig van te merken. Verwerk de bonen in melk- of tomatensaus. In onze contreien serveerde men tuinbonen vroeger meestal met ham. Je kunt er ook vleesvervangende gerechten mee bereiden door de gekookte bonen samen met gekookte aardappelen fijn te maken, deze pasta te binden met melk en room, er plakjes van te maken en die te bakken.

Collega-teler Douwe Mol (ook een vleiende naam), geeft volgende tips mee voor het bereiden van tuinbonen: "Haal de bonen uit hun overjas. Van 1 kg bonen krijg je ongeveer 350 g boontjes. De bonen ontdoen van de velletjes hoeft in deze tijd van het jaar niet. Dat is enkel nodig als het om oudere bonen gaat. Kook ze circa 10' in een bodempje water met wat boter. Kook ze niet te lang, anders worden ze melig. Een beetje bonenkruid meekoken, dit verhoogt de verteerbaarheid en bespaart u van lichte aanvallen van flatulentie (geldt voor alle peulvruchten)."

Recepten

• Gepelde tuinbonen à la Méditerrannée
• Kruidige tuinbonen met aardappel
• Penne met tuinbonen
• Salade van tuinbonen en pancetta
• Tuinbonen in tomatensaus
• Tuinbonen met aardappelen en rooktofu
• Tuinbonen met rundergehakt
• Tuinbonensalade
• Verse tuinbonen in witte saus
• Zomersoep met verse basilicum